1. اثرات غلظت شار کافی یا بیش از حد کلرید روی چیست؟
غلظت کافی:
فیلم اکسید در سطح قطعه کار به طور کامل حل نمی شود و در نتیجه فیلم اکسید باقیمانده است. این فیلم اکسید باقیمانده مانع اتصال محلول روی به بستر قطعه کار می شود و منجر به آبکاری پرش (پوشش جزئی از دست رفته) ، چسبندگی پوشش ضعیف و حتی ظاهر "لبه های سیاه" و "حباب" می شود.
غلظت بیش از حد:
ویسکوزیته شار افزایش می یابد و محلول اضافی کلرید روی به راحتی روی سطح قطعه کار باقی می ماند. این محلول باقیمانده ، هنگام ورود به گلدان روی ، با محلول روی به شدت واکنش نشان می دهد و مقدار زیادی از سرباره روی را تولید می کند. این سرباره روی به سطح پوشش می چسبد و باعث ایجاد زبری ، برآمدگی های گره ای و لکه ها می شود ، در حالی که افزایش مصرف روی و هزینه های تمیز کننده بعدی را افزایش می دهد. علاوه بر این ، غلظت کلرید روی بالا می تواند به راحتی متبلور شود ، و در نتیجه پوشش شار ناهموار بر روی سطح قطعه کار و یک پوشش "لکه دار" ایجاد می شود.
2. تأثیر غلظت کلرید آمونیوم کافی یا بیش از حد چیست؟
غلظت کافی:
نقطه ذوب شار افزایش می یابد و باعث می شود تبلور کلرید روی در دماهای پایین بیشتر شود. این منجر به پوشش شار ناهموار در سطح قطعه کار (بدون فیلم محافظ در برخی مناطق) می شود. علاوه بر این ، نمی تواند مقدار pH را به طور موثر بافر کند ، و باعث می شود کلرید روی هیدرولیز شود و رسوبات هیدروکسید روی را تشکیل دهد (Zncl₂+ 2 H₂o ⇌ Zn (OH) ₂ ↓ + 2 Hcl). این رسوب به سطح قطعه کار می شود و یک "یخبندان سفید" را تشکیل می دهد و باعث ایجاد سوراخ ها و منافذ در پوشش روی می شود (رسوب با حمام روی برای تولید گاز واکنش نشان می دهد). علاوه بر این ، قطعه کار مستعد اکسیداسیون ثانویه پس از شار و قبل از ورود به حمام روی (به دلیل عدم وجود یک فیلم محافظ کامل) است و باعث می شود که این پوشش سیاه یا خاکستری ظاهر شود.
غلظت بیش از حد:
شار نوسانات را افزایش می دهد (NH₄CL به راحتی با گرم شدن به NH₃ و HCl) تجزیه می شود ، و در نتیجه سطح زیادی از دود در مخزن شار ، آلاینده محیط و ایجاد نوسانات در ترکیب ایجاد می شود. در عین حال ، NH₄CL بیش از حد "فیلم نمکی" شل (به جای یک فیلم محافظ متراکم) را روی سطح قطعه کار تشکیل می دهد. این فیلم مستعد تجزیه سریع و تولید گاز در هنگام تماس با مایع روی است و در نتیجه منافذ متراکم و گودبرداری در پوشش ایجاد می شود. این فیلم همچنین ممکن است خیلی ضخیم باشد و باعث شود مایع روی نتواند به طور مساوی به قطعه کار نفوذ کند و در نتیجه "ضخامت پوشش ناهموار" باشد.
3. تأثیر فعال کننده ها (مانند کلرید کلرید استان ، کلرید آنتیموان SBCL₃ ، کلرید کلرید کوکلراید و غیره) چیست؟
علاوه بر این مناسب می تواند میزان آبکاری از دست رفته را به میزان قابل توجهی کاهش دهد ، در نتیجه یک پوشش یکنواخت تر و بهبود قدرت اتصال.
علاوه بر این بیش از حد می تواند منجر به فعالیت بیش از- شار ، شود ، به طور بالقوه بستر (مخصوصاً ورق های فولادی نازک) را خورد و باعث می شود که این پوشش نازک تر و سفید شود. همچنین می تواند باعث ایجاد گره های بین فلزی (مانند SN -} گره های آلیاژ روی) بر روی سطح پوشش شود و در نتیجه یک پوشش خشن ایجاد شود.
4- تأثیر تثبیت کننده ها (مانند سدیم فلوراید NAF ، فلوراید پتاسیم KF و غیره) چیست؟
علاوه بر این مناسب می تواند مسائل پرش آبکاری را در کارگروه های منگنز -}} -} حل کند و لکه های پوشش را کاهش دهد.
علاوه بر این بیش از حد می تواند مخزن شار فلزی و چوب لباسی را خراب کند. همچنین می تواند با Zn²⁺ برای تشکیل رسوبات ZNF₂ واکنش نشان دهد و باعث کدورت در شار و رسوبات باقیمانده در سطح قطعه کار شود و منجر به "اجزاء" در پوشش شود.
5- اثرات مهار کننده های خوردگی (مانند هگزامتیلن تترامین ، پلی اتیلن گلیکول و سایر ترکیبات آلی) چه اثرات مهار کننده های خوردگی دارند؟
علاوه بر این مناسب ، سطح سطح کار را حفظ می کند و یک پوشش نرم تر ایجاد می کند.
علاوه بر این بیش از حد می تواند یک "فیلم ارگانیک" را در سطح قطعه کار ایجاد کند و مانع واکنش بین شار و فیلم اکسید شود ، اثر شار را کاهش داده و چسبندگی پوشش را تضعیف کند.