تفاوت بین ترانسفورماتورهای نوع خشک و ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغن
1. از ظاهر، روش های بسته بندی متفاوت است. برای ترانسفورماتورهای نوع خشک، هسته آهنی و سیم پیچ ها مستقیماً دیده می شود، در حالی که برای ترانسفورماتورهای نوع روغنی، فقط پوسته بیرونی ترانسفورماتور قابل مشاهده است.
2. متفاوت رهبری کنید. ترانسفورماتورهای نوع خشک بیشتر از بوش های لاستیکی سیلیکونی و ترانسفورماتورهای روغنی بیشتر از بوش های چینی استفاده می کنند.
3. ظرفیت و ولتاژ متفاوت است. ترانسفورماتورهای نوع خشک عموماً برای توزیع برق مناسب هستند. بیشتر ظرفیت زیر 3150 کیلو ولت و ولتاژ زیر 10 کیلو ولت است. برخی از آنها می توانند به 35 کیلو ولت برسند.ترانسفورماتورهای غوطه ور در روغنمی تواند ظرفیت کامل را از کوچک تا بزرگ تحمل کند و سطوح ولتاژ نیز می تواند تمام ولتاژها را تحمل کند.
4. عایق و اتلاف حرارت متفاوت است.ترانسفورماتورهای نوع خشکبه طور کلی از عایق رزین، خنک کننده هوای طبیعی و خنک کننده فن با ظرفیت بالا استفاده می شود، در حالی که ترانسفورماتورهای روغن با روغن عایق عایق بندی می شوند. روغن عایق در داخل ترانسفورماتور گردش می کند و گرمای تولید شده توسط سیم پیچ به رادیاتور ترانسفورماتور (تراشه) تابش می کند.
5. از منظر کاربرد، ترانسفورماتورهای نوع خشک بیشتر در مکان هایی استفاده می شوند که نیاز به "حفاظت در برابر آتش و انفجار" دارند و به طور کلی در ساختمان های بزرگ و ساختمان های بلند به راحتی قابل استفاده هستند. با این حال، ترانسفورماتورهای روغن بیشتر در فضای باز استفاده می شوند و یک "استخر نفت تصادف" در مرکز آن حفر شده است. ممکن است پاشیده یا نشت کند و باعث آتش سوزی شود.
6. ظرفیت های بار مختلف. ترانسفورماتورهای معمولی خشک باید با ظرفیت نامی کار کنند. اگر بتوان ترانسفورماتورهای نوع روغنی را اضافه بار کرد، بهتر است.
7. هزینه ها متفاوت است. برای ترانسفورماتورهای هم ظرفیت، قیمت خرید ترانسفورماتورهای نوع خشک بیشتر از ترانسفورماتورهای نوع روغنی است.