1. استرس در هنگام خم شدن بر روی پوشش چه تاثیری دارد؟
پوشش به اندازه کافی انعطاف پذیر نیست تا از تغییر شکل بستر پیروی کند
پوشش رنگی عمدتاً از رزین ، رنگدانه و مواد افزودنی تشکیل شده است و انعطاف پذیری آن بسیار پایین تر از بستر فلزی است.
هنگامی که زاویه خمش کوچک باشد ، بستر تحت تغییر شکل پلاستیک قرار می گیرد و اگر پوشش به اندازه کافی انعطاف پذیر نباشد ، "مجبور به کشش" می شود و باعث ترک های داخل آن می شود. اگر ترک ها به روکش نفوذ کنند ، رنگ از بین می رود و پوست می گیرد. ◦ هنگامی که ضخامت پوشش خیلی ضخیم باشد ، انعطاف پذیری بیشتر کاهش می یابد (پوشش ضخیم "شکننده تر" است) و به دلیل عدم تطابق تغییر شکل در هنگام خم شدن ، احتمال ترک آن را بیشتر می کند.
غلظت استرس در قسمت خمشی بیش از حد چسبندگی پوشش است
قسمت خمش منطقه ای است که تغییر شکل بستر شدیدترین است و رابط بین پوشش و بستر در معرض استرس برشی عظیم قرار می گیرد. اگر چسبندگی (IE استحکام پیوند) بین پوشش و بستر کافی نباشد ، استرس به طور مستقیم پیوند بین این دو را از بین می برد و باعث می شود پوشش از سطح بستر جدا شود.
2. نقص عملکرد خود پوشش چیست؟
پوشش به اندازه کافی سخت نیست و خیلی شکننده است
چقرمگی پوشش مربوط به نوع رزین و درجه پخت است: ◦ نوع رزین: به عنوان مثال ، پوشش های اپوکسی از چقرمگی کم برخوردار هستند و در هنگام خم شدن مستعد ترک خوردگی هستند. در حالی که پوشش های پلی استر و فلوئوروکربن از مقاومت و مقاومت بهتر خم شدن بهتر برخوردار هستند. ◦ پخت بیش از حد: اگر درجه حرارت خیلی زیاد باشد یا زمان در هنگام پخت و پخت خیلی طولانی باشد ، پوشش بیش از حد متقاطع ، سخت و شکننده خواهد بود ، در هنگام خم شدن فاقد بافر الاستیک است و به راحتی از بین می رود.
ضخامت پوشش ناهموار یا سوراخ
اگر لکه های نازک ، سوراخ یا حباب در خود پوشش در خم وجود داشته باشد ، این نقص ها در جایی که استرس متمرکز است "نقاط ضعف" می شوند. هنگام خم شدن ، استرس ابتدا از نقص آزاد می شود و باعث می شود روکش ترک شود و از نقص خارج شود.
3. تأثیر بستر و پیش درمانی چیست؟
وضعیت نامناسب سطح بستر
هنگامی که بر روی سطح بستر (مانند صفحه فولادی) وجود داشته باشد ، خم شدن باعث می شود که پوشش موجود در این قسمت ها "شکسته" یا بیش از حد شود و باعث کاهش رنگ شود.
اگر لایه روی از ورق گالوانیزه چسبندگی ضعیفی داشته باشد (مانند لایه روی شل) ، ممکن است لایه روی در هنگام خم شدن ابتدا از بین برود و پوشش با هم لایه برداری شود.
نقص فرآیند پیش درمانی
Passivation یک گام کلیدی برای تقویت چسبندگی بین پوشش و بستر است: اگر فیلم Passivation خیلی نازک یا ناهموار باشد ، نمی تواند به طور مؤثر بستر و پوشش را به هم متصل کند و رابط کاربری در هنگام خم شدن آسان است.
اگر شستشوی آب پس از انفعال کامل نباشد ، مواد شیمیایی باقیمانده (مانند اسید و قلیایی) باعث تضعیف پیوند بین پوشش و بستر می شوند و عملکرد ضد خمشی را کاهش می دهند.
4- پارامترهای فرآیند خمش غیر منطقی چه نوع تأثیر را به همراه خواهد داشت؟
شعاع خمشی خیلی کوچک است
هرچه شعاع خمشی کوچکتر باشد (یعنی اندازه فیله در خم) ، درجه کشش پوشش بیشتر می شود. اگر شعاع از حداقل شعاع خمشی که پوشش می تواند در برابر آن مقاومت کند ، کوچکتر باشد (مانند برخی از پوشش ها به شعاع خمشی بیشتر از یا برابر با 3 برابر ضخامت صفحه نیاز دارند) ، پوشش به دلیل تغییر شکل بیش از حد به ناچار شکسته می شود.
سرعت خم شدن خیلی سریع است یا نیرو ناهموار است
خم شدن سریع باعث می شود که پوشش در معرض نیروی ضربه فوری قرار گیرد و دیگر وقت برای بافر تغییر شکل وجود نخواهد داشت. در حالی که نیروی ناهموار (مانند تماس ناهموار بین قالب خمش و صفحه) باعث ایجاد استرس بیش از حد موضعی می شود و ابتدا لایه برداری رنگ رخ می دهد.
5. اقدامات کلیدی برای جلوگیری از خم شدن و رنگ آمیزی لایه برداری چیست؟
عملکرد پوشش را بهینه سازی کنید: رزین های بسیار انعطاف پذیر (مانند پلی استر انعطاف پذیر) ، ضخامت پوشش کنترل (معمولاً ضخامت فیلم خشک 50 ~ 100μm مناسب است) و از پخت بیش از حد خودداری کنید.
تقویت پیش تصفیه: اطمینان حاصل کنید که بستر عاری از برس و لکه های روغن است ، فیلم انفعال یکنواخت و متراکم است و چسبندگی پوشش بهبود می یابد.
پارامترهای خمشی را به طور منطقی تنظیم کنید: شعاع خمش مناسب را مطابق نوع پوشش انتخاب کنید (مانند پوشش فلوئوروکربن می تواند با شعاع کوچکتر سازگار باشد) ، سرعت خمش و یکنواختی نیرو را کنترل کنید.