1. روشهای متداول برای تخریب (خنثی سازی) چیست؟
روشهای متداول:
دفع قلیایی: فولاد را در یک محلول قلیایی (مانند مخلوطی از هیدروکسید سدیم و کربنات سدیم ، در 60 {{2} 80 درجه) غوطه ور کنید. این روغن را از طریق یک واکنش صابون بین قلیایی و روغن از بین می برد (روغن به صابون محلول در آب و گلیسیرین تبدیل می شود). این روش برای پردازش دسته ای مناسب است.
کاهش حلال: اگر روغن سنگین است یا از نوع خاصی (مانند روغن معدنی) برخوردار است ، ابتدا فولاد را با یک حلال آلی (مانند بنزین یا الکل) پاک کنید یا خیس کنید تا به سرعت روغن را قبل از انجام شستشوی قلیایی حل کنید تا راندمان کاهش یابد.
2. روشهای متداول برای ترشی (حذف زنگ زدگی/مقیاس) چیست؟
ترشی اسید هیدروکلریک: متداول ترین روش شامل غوطه ور شدن از فولاد در محلول اسید هیدروکلریک 15 ٪-} 20 ٪ (درجه حرارت 20-40 درجه) است. اسید هیدروکلریک با مقیاس و زنگ زدگی واکنش نشان می دهد (به عنوان مثال ، fe₂o₃+ 6 hcl=2 fecl₃ + 3 h₂o) ، ناخالصی ها را حل می کند. ترشی اسید هیدروکلریک سریع و کمتری نسبت به بستر فولادی خوردگی است (اما برای جلوگیری از انتخاب بیش از حد باید زمان ترشی کنترل شود).
ترشی اسید سولفوریک: اگر اسید هیدروکلریک گران تر باشد ، می توان از محلول اسید سولفوریک 10 ٪ -15 ٪ (درجه حرارت 60-80 درجه) استفاده کرد. با این حال ، اسید سولفوریک کندتر واکنش نشان می دهد و به راحتی می تواند باعث "آغوش هیدروژن" در سطح فولاد شود (نیاز به افزودن مهار کننده خوردگی ، مانند متنامین). بنابراین ، در حال حاضر کمتر از اسید هیدروکلریک استفاده می شود.
3. فرآیندهای متداول برای کمک به آبکاری (فعال کردن سطح و ترویج پیوند روی) چیست؟
ابتدا فولاد را در یک مخزن آب تمیز غوطه ور کنید تا هر اسید باقیمانده را از بین ببرید. سپس آن را در محلول شار (به طور معمول ترکیبی از کلرید روی و کلرید آمونیوم ، 10 ٪ -20 ٪ در آب ، 60-80 درجه) به مدت 1-3 دقیقه قبل از برداشتن آن غوطه ور کنید.
محلول Flux یک فیلم نازک از روی -} amonium روی سطح فولاد تشکیل می دهد ، که نه تنها آن را از هوا جدا می کند و از اکسیداسیون جلوگیری می کند ، بلکه با ورود به حمام روی نیز به سرعت تجزیه می شود ، از حباب های هوا جلوگیری می کند و از پوشش مداوم اطمینان می یابد.
4- مراحل خشک کردن و قرار دادن گلدان روی چیست؟
خشک کردن: سطح فولاد پس از آبکاری شار حاوی رطوبت از محلول شار است و ابتدا باید در یک کوره خشک کننده خشک شود (100 {2} 120 درجه). اگر رطوبت وارد گلدان روی شود ، بلافاصله پس از تماس با محلول روی با درجه حرارت بالا ، تبخیر و منفجر می شود و باعث پاشیدن روی (یک فرآیند خطرناک) و ایجاد حباب هایی می شود که می تواند روی پوشش تأثیر بگذارد.
با ورود به گلدان روی: فولاد خشک شده به آرامی در محلول روی مذاب غوطه ور می شود. دمای روی باید به شدت بین 445-460 درجه کنترل شود (نقطه ذوب روی تقریباً 419 درجه است که باعث می شود سیالیت خوبی و واکنش کامل داشته باشد). در حین غوطه وری ، اطمینان حاصل کنید که فولاد کاملاً در محلول روی غوطه ور شده و از تماس با پایین یا طرف گلدان روی خودداری کنید (برای جلوگیری از ورود ناخالصی ها).
5. چگونه می توان زمان و دمای فرو بردن روی را کنترل کرد؟
زمان گالوانیزه: این باید بر اساس ضخامت فولاد تنظیم شود. موارد نازک (مانند سیم و ورق فلز) به 1-3 دقیقه گالوانیزه نیاز دارند (یک واکنش سریع می تواند منجر به یک لایه آلیاژ بسیار ضخیم و پوشش شکننده شود). وسایل ضخیم (مانند لوله ها و بخش های فولادی) به 3-10 دقیقه گالوانیزه نیاز دارند تا اطمینان حاصل شود که محلول روی به طور کامل در گوشه ها نفوذ می کند و از نشت جلوگیری می کند.
اثرات دما: اگر درجه حرارت خیلی کم باشد (<440°C), the zinc solution will have poor fluidity, and the coating will be prone to "sagging" (localized accumulation). If the temperature is too high (>470 درجه) ، آهن و روی خیلی سریع واکنش نشان می دهند ، و در نتیجه یک لایه آلیاژ بیش از حد ضخیم (حتی بیش از لایه روی خالص) ایجاد می شود ، و پوشش را سخت و شکننده می کند و مستعد ترک خوردگی است (به عنوان مثال ، پوشش در هنگام خم شدن از بین می رود).