1. دلایل مربوط به خود مطالب چیست؟
شکل پذیری ناکافی (ازدیاد طول کم): این شایع ترین علت است. اگر ازدیاد طول ماده (A80) خیلی کم باشد، به این معنی است که "چسبندگی" کافی برای تطبیق با عمق کشش قالب را ندارد و کشش اجباری باعث ایجاد ترک می شود.
نسبت استحکام تسلیم بالا: نسبت استحکام تسلیم نسبت استحکام تسلیم به استحکام کششی است. اگر این نسبت خیلی زیاد باشد (به عنوان مثال، بیشتر از 0.8)، به این معنی است که نیرویی که در آن ماده شروع به تغییر شکل می کند، بسیار نزدیک به نیرویی است که در نهایت در آن می شکند. این باعث می شود که مواد در هنگام کشش به سرعت نازک شوند و تنش را به موقع به ناحیه اطراف منتقل نکنند و در نتیجه باعث تمرکز سریع تنش موضعی و ترک خوردن شوند.
سختی بالا (بازپخت ناکافی): اگر از قبل در مورد درجه سختی مشورت کرده اید، توجه کنید. اگر درجه مواد 1/8 سخت (درجه 8) یا سخت تر باشد، و شما در حال ساخت قطعاتی هستید که نیاز به کشیدن عمیق دارند (معمولاً درجه A یا آنیل شده)، ترک خوردن تقریباً اجتناب ناپذیر است. این ماده خیلی سخت است و ظرفیت جریان پلاستیک کافی را ندارد.
ناهمسانگردی قابل توجه: کویل های نورد سرد گاهی اوقات خواص متفاوتی در جهت غلتش (طولی) و عمود بر (عرضی) از خود نشان می دهند. اگر ناهمسانگردی یک ماده خیلی بزرگ باشد، احتمالاً هنگام کشش بخش‌های دایره‌ای یا پیچیده{2}}در جهت ضعیف‌ترین استحکام، ترک ایجاد می‌شود.
2. علل نقص داخلی / سطحی چیست؟
اجزاء: ادغام‌های غیرفلزی در نوار فولادی می‌توانند تداوم ماتریس را مختل کنند و نقاط تمرکز تنش را ایجاد کنند که مانند "بمب ساعتی" عمل می‌کنند و منجر به ترک خوردن می‌شوند.
خراش: اگر سطح تراز شده دارای خراش های عمیق باشد (چه در اثر غلتاندن یا تراز کردن و انتقال)، این خراش ها خود به نقاط تمرکز تنش تبدیل می شوند و باعث پارگی در امتداد خراش ها در طول کشش می شوند.
3.دلایل پارامترهای قالب و فرآیند چیست؟
شعاع گوشه قالب ناکافی یا فرسوده (R-زاویه): شعاع بسیار کوچک روی پانچ یا قالب باعث افزایش قابل توجه مقاومت در طول جریان مواد می‌شود که در نتیجه نازک شدن اجباری و ترک خوردن در خم‌ها ایجاد می‌شود. سایش و زبری شعاع گوشه نیز سطح مواد را خراشیده و مقاومت را افزایش می دهد.
نیروی نگهدارنده خالی بیش از حد (BHF): نگهدارنده خالی برای جلوگیری از چروک شدن مواد استفاده می شود. اگر نیروی نگهدارنده خالی خیلی زیاد باشد، مواد را محکم در جای خود نگه می‌دارد و مانع از روان شدن آن از کناره به داخل قالب می‌شود. مواد وسط به زور کشیده و نازک می شوند تا ترک بخورند.
فاصله قالب ناکافی: اگر فاصله بین پانچ و قالب کمتر از ضخامت ورق باشد، مواد را به شدت "ساییده" و نازک می کند و باعث شکستن آن می شود.
نسبت کشش بیش از حد: هنگام طراحی قطعات، اگر عمق کشش نسبت به قطر قطعه بیش از حد عمیق باشد (یعنی ضریب کشش خیلی کم باشد)، بیش از حد ذاتی نسبت کشش ماده باشد، ترک خوردن اجتناب ناپذیر خواهد بود.
4. دلایل روغن کاری و عملکرد چیست؟
روانکاری ضعیف: فرآیند کشش به روغن روان کننده نیاز دارد تا یک لایه روغن تشکیل دهد تا اصطکاک را کاهش دهد. اگر روغن کافی وجود نداشته باشد، نوع نامناسبی از روغن استفاده شود، یا روغن روان کننده نتواند یک لایه روغن موثر تشکیل دهد، ضریب اصطکاک افزایش می یابد و جریان مواد را دشوار می کند و منجر به ترک می شود.
موقعیت یابی نادرست ورق: اگر قسمت خالی روی قالب نامرتب باشد، مواد بیشتری در یک طرف و کمتر در طرف دیگر جریان می یابد. طرفی که مواد کمتری دارد به دلیل کشش بیش از حد نازک شده و ترک می خورد.
شرایط لبه ورق فلزی: اگر بر روی لبه‌های خالی یا برش‌کننده سوراخ‌هایی وجود داشته باشد، این فرزها می‌توانند نقطه شروع ترک‌های ریز{0}}در مراحل اولیه کشش باشند، که سپس می‌توانند به پارگی تبدیل شوند.
5. چگونه این مشکل را عیب یابی و حل کنیم؟
سطح شکستگی را بررسی کنید:
اگر سطح شکستگی خاکستری و فیبری با نازک شدن آشکار در لبه ها (گردن) باشد، معمولاً نشان دهنده استحکام مواد ناکافی یا کشش بیش از حد است.
اگر سطح شکستگی صاف و براق باشد، یا دارای الگوی شاه ماهی باشد، و نازک شدن آشکاری نداشته باشد، معمولاً نشان‌دهنده ضایعات داخلی، ریز{0}}ترک‌ها یا آسیب خارجی به مواد است.
سختی/مواد تست: تأیید کنید که درجه مواد و سطح سختی با الزامات قسمت کشیده شده مطابقت دارد.
روغن کاری را بررسی کنید: بررسی کنید که آیا لایه روغن روی سطح قطعه یکنواخت است و آیا زبری روی قالب وجود دارد یا خیر.
نیروی نگهدارنده خالی را تنظیم کنید: نیروی نگهدارنده خالی را به طور مناسب کاهش دهید یا روغن کاری را روی مواد ورق افزایش دهید.