1. تفاوت بین مواد پایه DC03 و Q235 چیست؟
رده مواد: DC03 از فولاد کم کربن سرد است (از فولاد سرد درجه مهر و موم شده ، مطابق با استاندارد ملی SPCC {4} D ؛ Q235 فولاد سازه کربن رول گرم است (فولاد کربن معمولی ، میزان کربن حدود 0.12 ٪-0.20} ٪))
ترکیب شیمیایی: DC03 محتوای کربن بسیار کمی (کمتر از یا برابر با 0.12 ٪) و ناخالصی کم (گوگرد ، فسفر) دارد. Q235 محتوای کربن کمی بالاتر (حدود 0.12 ٪-0.20})) و محتوای ناخالصی (گوگرد ، فسفر) کمی بالاتر از DC {5 5}} است
خواص مکانیکی: DC03 دارای انعطاف پذیری خوبی (کشیدگی بیشتر از یا مساوی 32 ٪) و مقاومت کم (قدرت عملکرد کمتر از یا مساوی با 280mpa) است. Q235 از استحکام بالاتری برخوردار است (استحکام عملکرد بیشتر از یا برابر با 235MPa) ، و انعطاف پذیری کمی پایین تر از DC03 (کشیدگی بیشتر از یا برابر با 26 ٪).
کیفیت سطح: فرآیند نورد سرد DC03 باعث می شود سطح آن صاف و صاف باشد. فرآیند نورد گرم Q235 ممکن است دارای مقیاس اکسید و زبری زیاد بر روی سطح باشد
2. تأثیر بستر در خوردگی چیست؟
DC03: محتوای کربن کم و ناخالصی های کم (گوگرد ، فسفور) خود بستر را از نظر الکتروشیمیایی فعال تر می کند ، و ایجاد یک سلول خوردگی با لایه روی در یک محیط مرطوب آسان نیست ، از این طریق خوردگی آند قربانی لایه zinc.}}}
Q235: محتوای کربن کمی بالاتر و ناخالصی ها ممکن است منجر به اختلاف پتانسیل کمی بیشتر بین بستر و لایه روی شود و ممکن است لایه روی در یک محیط خورنده سریعتر مصرف شود (I. E . "اثر آندار قربانی" واضح تر است)
3. چگونه فرآیند گالوانیزه و ویژگی های لایه روی بر مقاومت در برابر خوردگی تأثیر می گذارد؟
ضخامت لایه گالوانیزه: مقاومت در برابر خوردگی عمدتا به ضخامت لایه روی بستگی دارد ، نه خود بستر . اگر روند گالوانیزه برای هر دو یکسان باشد (e . g . ، هر دو با آب گرم گرم شده گالوانیزه شده و ضخامت Zincs inflyrance is 80g. مشابه .
با این حال ، در برنامه های واقعی ، Q235 اغلب برای قطعات ساختاری استفاده می شود ، و ممکن است یک لایه روی ضخیم را ترجیح دهد (E. G {{2} ، 100-275 g/m²) ؛ DC03 برای قطعات مهر و موم استفاده می شود و ممکن است از یک لایه روی نازک استفاده کند (E . G . ، {{7} g/m²). چسبندگی لایه گالوانیزه: سطح صاف است (سطح صاف است ، و مانند لایه گالوانیزه به راحتی می توان به عنوان Zinc Zind That the Zinc استفاده کرد. پوست اکسید) ؛ اگر سطح نورد گرم Q235 به درستی درمان نشود ، ممکن است بر استحکام پیوند لایه روی تأثیر بگذارد و به طور غیرمستقیم خوردگی را تسریع کند.
4. محیط برنامه در مقاومت در برابر خوردگی چه تأثیری دارد؟
محیط خشک: مقاومت در برابر خوردگی این دو تفاوت چندانی ندارد و لایه روی می تواند به طور مؤثر هوا {{0} را جدا کند
محیط اسپری مرطوب/نمک: بستر کم کربن DC03 کمتر باعث خوردگی الکتروشیمیایی می شود و لایه روی به آرامی مصرف می شود. اگر لایه روی Q235 آسیب دیده باشد ، بستر ممکن است سریعتر زنگ بزند (به دلیل محتوای کربن بالاتر ، تمایل به تشکیل میکرو باتری ها قوی تر است) .
محیط خوردگی اسید و قلیایی: لایه روی به خودی خود دارای مقاومت اسید و قلیایی محدود است ، اما صاف بودن سطح DC03 بالاتر است . اگر پوشش بعدی (مانند نقاشی اسپری) وجود داشته باشد ، چسبندگی پوشش بهتر است ، که می تواند مقاومت خوردگی را بیشتر بهبود بخشد.
5. آیا DC03 بیشتر مقاوم در برابر خوردگی است؟
در همان شرایط گالوانیزه (همان ضخامت و فرآیند لایه روی): DC03 مقاومت به خوردگی کمی بهتر از Q235 دارد ، زیرا مواد پایه آن از نظر کربن و ناخالصی کم است ، تشکیل سلول خوردگی با لایه روی آسان نیست ، و لایه روی دارای عمر طولانی تر است.}}}}}}}
در کاربردهای عملی: اگر Q235 از یک لایه روی ضخیم تر استفاده کند (مانند گالوانیزه کننده گرم 275 گرم در متر مربع) ، مقاومت در برابر خوردگی آن ممکن است از DC03 (مانند الکتروپلایت 50 گرم در متر مربع) {5.}}
DC03 برای صحنه هایی که نیازهای زیادی برای کیفیت سطح و شکل پذیری دارند (مانند تمبرهای خودرو) مناسب تر است ، و مقاومت در برابر خوردگی آن را می توان با درمان سطح (مانند گالوانیزه + غیرفعال + نقاشی) بهبود بخشید. Q235 برای قطعات ساختاری مناسب تر است ، با تکیه بر لایه های روی ضخیم یا درمان ضد خوردگی اضافی (مانند نقاشی) {5 {}