1. چگونه می توان مقاومت در برابر خوردگی لایه گالوانیزه را بهبود بخشید؟
افزایش ضخامت و یکنواختی پوشش روی:
پوشش روی هسته اصلی محافظت از خوردگی لایه پایه است. در محیط های بسیار خورنده ، کویل های گالوانیزه با ضخامت پوشش روی بیشتر از یا مساوی با 120 گرم در متر مربع (از هر دو طرف) انتخاب می شوند. فرآیندهای گالوانیزه بهبود یافته (مانند کنترل چاقوی هوا در گالوانیزه شدن مداوم گرم) باید از یکنواختی پوشش روی اطمینان حاصل شود تا از "اثر صفحه کوتاه" ناشی از مناطق نازک تر جلوگیری شود.
با استفاده از روکش های آلیاژ روی (مانند روی-آلومینیوم-ماگنسیوم):
در مقایسه با روکش های روی خالص ، روکش های روی-آلومینیوم ماگنوسیوم می توانند با تشکیل یک فیلم محصول خوردگی متراکم ، مقاومت اسپری نمکی را 2-3 بار بهبود بخشند. هنگامی که با یک پوشش ترکیب شود ، این می تواند عمر محافظت از لایه پایه را به میزان قابل توجهی افزایش دهد.
کنترل شکل گیری اسپانگل:
با استفاده از سیم پیچ های گالوانیزه کوچک یا بدون اسپانیا ، می تواند ضخامت پوشش ناهموار ناشی از برآمدگی های اسپانژ را کاهش دهد (که می تواند منجر به پوشش های نازک تر در برآمدگی ها شود) و در نتیجه خطر خوردگی موضعی را کاهش می دهد.
2. چگونه می توان آماده سازی سطح را تقویت کرد؟
یک فرایند انفعال کارآمد را انتخاب کنید:
انفعال کرومات سنتی (حاوی کروم شش ضلعی) مؤثر اما از نظر زیست محیطی غیر دوستانه است. می توان از انفعال عاری از کروم (مانند سیستم های سیلین و تیتانیوم-زرکونیوم) استفاده کرد. با تشکیل یک فیلم نانو متراکم ، چسبندگی بین پوشش روی و پوشش (چسبندگی متقاطع بیشتر از یا برابر با 0) را تقویت می کند و از خوردگی الکتروشیمیایی در رابط پوشش روی جلوگیری می کند.
درمان فسفات را اضافه کنید (برای برنامه های کاربردی):
برای سیم پیچ های از قبل نقاشی شده برای دوره های طولانی استفاده می شود ، می توان یک مرحله فسفات را پس از انفعال اضافه کرد تا یک لایه کریستال فسفات روی متخلخل ایجاد شود ، بیشتر اثر لنگرگاه آغازگر را افزایش داده و خطر پوشش تاول را کاهش می دهد (بدون تاول بعد از 1000 ساعت آزمایش گرمای مرطوب).
3. چگونه می توان چسبندگی و هم افزایی ضد خوردگی آغازگر را بهبود بخشید؟
یک آغازگر با خوردگی بالا را انتخاب کنید:
آغازگر اپوکسی (ضخامت 5-8μm) ترجیح داده می شود. گروه های اپوکسی در مولکول های خود با گروه های هیدروکسیل در پوشش روی واکنش نشان می دهند تا یک پیوند شیمیایی ایجاد شود. مقاومت شیمیایی اپوکسی همچنین از نفوذ رسانه های خورنده به لایه روی جلوگیری می کند. برای محیط های درجه حرارت بالا (مانند پشت بام ها) ، می توان از یک آغازگر پلی استر مقاوم در برابر درجه حرارت بالا (مقاومت دما بیشتر از یا مساوی با 150 درجه) استفاده کرد.
درجه پخت و پز آغازگر را کنترل کنید:
با تنظیم دمای پخت (180-220 درجه) و زمان (60-90 ثانیه) ، اطمینان حاصل کنید که درجه اتصال متقابل آغازگر از 90 ٪ یا مساوی برابر با 90 ٪ (با استفاده از روش ژل) برای جلوگیری از کاهش مقاومت در برابر آب به دلیل پخت کافی نیست.
4- چگونه می توان مقاومت در برابر آب و هوا و عملکرد ضد پیری را به روشی هدفمند بهبود بخشید؟
برای محیط هایی با اشعه ماوراء بنفش بالا و خوردگی شدید: یک روکش PVDF را انتخاب کنید. میزان فلوئور آن بیشتر از یا مساوی 70 ٪ است ، ساختار مولکولی آن پایدار است ، در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش مقاومت می کند و مقاومت در برابر اسپری نمکی بیش از 5000 ساعت را ارائه می دهد.
برای محیط های فاسد کننده متوسط: یک روکش SMP را انتخاب کنید. از نظر هزینه کمتری نسبت به PVDF است و مقاومت در برابر آب و هوا بهتر از پلی استر استاندارد ، مناسب برای عمر خدمات 10-15 ساله است.
برای کاربردهای کم هزینه: روکش های استاندارد پلی استر نیاز به افزودن آنتی اکسیدان ها و جاذب های UV برای آهسته شدن گچ نیاز دارند.
5. چگونه می توان روند تولید را بهینه کرد؟
تمیز کردن سطح قبل از پوشش
یک فرآیند تمیز کردن سه مرحله ای از "تمیز کردن قلیایی + تمیز کردن الکترولیتیک + شستشو" برای از بین بردن کامل روغن ، خاک و گرد و غبار از سطح سیم پیچ گالوانیزه استفاده می شود و از آلاینده ها جلوگیری از چسبندگی پوشش ضعیف یا خوردگی موضعی جلوگیری می کند.
بهینه سازی پارامتر فرآیند پخت
از اجاق گاز گردش خون گرم برای اطمینان از دمای یکنواخت در داخل اجاق استفاده می شود و از گرمای بیش از حد موضعی که می تواند باعث تخریب پوشش شود ، جلوگیری می شود.
زمان پخت برای مطابقت با ضخامت پوشش برای اطمینان از درمان کامل پوشش کنترل می شود.