1. چگونه شدت خوردگی محیط استفاده وزن پوشش را تعیین می کند؟
محیط های بسیار خورنده ، مانند مناطق ساحلی (مه نمکی بالا) ، مناطق سرد (استفاده مکرر از نمک ذوب برف در زمستان) و مناطق صنعتی (آلودگی سولفید/گرد و غبار) ، نیاز به وزن پوشش روی بالاتری دارند. به عنوان مثال ، شاسی و آستانه درب وسایل نقلیه در مناطق ساحلی به طور معمول به وزن پوشش روی بیشتر از یا مساوی 100 گرم در متر مربع نیاز دارند (هر دو طرف ، در زیر نیز همین کار را می کند). برخی از محیط های شدید حتی به 120-180 گرم در متر مربع نیاز دارند.
محیط های کم نظیر ، مانند مناطق داخلی داخلی و مناطق شهری غیر صنعتی ، خطرات خوردگی کمتری دارند و می توانند به پوشش های نازک تر نیاز داشته باشند. به طور کلی ، 50-80 گرم در متر مربع کافی است.
2. اجزای متفاوت خطرات خوردگی متفاوتی دارند. چگونه انتخاب کنیم؟
مناطق پرخطر: مؤلفه هایی که مستقیماً در معرض عناصر قرار دارند یا مستعد گل ، آب و نمک هستند ، مانند شاسی (تیرهای طولی ، رگ های عبور) ، قوس های چرخ ، آستانه درب ، تخته کف و براکت های مخزن سوخت. این مناطق مستعد ابتلا به گل ، آب ، نمک ذوب برف و ماسه و شن هستند و بیشترین خطر خوردگی را دارند. آنها به روکش های ضخیم تری نیاز دارند (به طور معمول 80-150 گرم در متر مربع). در موارد شدید (مانند شاسی وسیله نقلیه تجاری) ، پوشش ها ممکن است از 200 گرم در متر مربع تجاوز کنند.
مناطق با خطر متوسط: پانل های بدن بیرونی (درها ، هود ، سقف و غیره). اگرچه در معرض عناصر قرار دارند ، اما آنها به طور معمول نقاشی می شوند (پرایمر + روکش) و خطر خوردگی کمتری نسبت به شاسی دارند. پوشش باید محافظت از خوردگی را با چسبندگی رنگ متعادل کند ، به طور معمول 60-90 گرم در متر مربع را انتخاب می کند (ضخامت بیش از حد ممکن است بر چسبندگی پوشش تأثیر بگذارد).
مناطق کم خطر: قطعات ساختاری داخلی (مانند ستون ها و قسمت های داخلی) و قطعات غیر در معرض در محفظه موتور. این مناطق در محیط های خشک با حداقل قرار گرفتن در معرض آلاینده ها کار می کنند و پوشش های نازک تر (40-60 گرم در متر مربع) توصیه می شود.
3. تفاوت در مقاومت در برابر خوردگی بین انواع پوشش روی بر انتخاب وزن تأثیر می گذارد؟
پوشش روی خالص: مقاومت در برابر خوردگی در درجه اول به ضخامت پوشش روی بستگی دارد ، بنابراین افزایش وزن می تواند محافظت را بهبود بخشد.
پوشش آلیاژ: از آنجا که آلیاژ مقاومت در برابر خوردگی را بهبود می بخشد ، می توان از وزن کمتری برای همان نیازهای خوردگی استفاده کرد. به عنوان مثال ، پوشش های آلیاژ روی-نیکل 3-5 برابر مقاومت در برابر خوردگی روی خالص در محیط های اسپری نمکی ارائه می دهد. برای برخی از مناطق پرخطر ، وزن پوشش 60-100 گرم در متر مربع می تواند جایگزین 120 گرم در متر مربع روی خالص شود.
4- نیازهای بعدی پردازش و نقاشی چیست؟
پردازش: پوشش های بیش از حد ضخیم ممکن است باعث ایجاد لایه برداری یا ترک خوردگی در هنگام مهر و خم شدن شود. این امر به ویژه در مورد قطعات پیچیده شده (مانند پانل های داخلی درب) صادق است. وزن پوشش باید برای اطمینان از پردازش (به طور معمول کمتر از یا برابر با 100 گرم در متر مربع) کنترل شود.
سازگاری پوشش: اگر قسمت به پوشش بعدی (مانند پانل های بدن بیرونی) نیاز داشته باشد ، ضخامت بیش از حد پوشش ممکن است بر چسبندگی پوشش (کاهش پیوند بین سطحی بین لایه روی و پوشش) تأثیر بگذارد. تعادل باید بین مقاومت در برابر خوردگی و عملکرد پوشش برقرار شود. وزن پوشش 60-90 گرم در متر مربع به طور کلی انتخاب می شود.
5. منطق انتخاب چیست؟
با طبقه بندی محیط زیست: خوردگی بالا (مناطق ساحلی/صنعتی) → پوشش ضخیم (100-180 گرم در متر مربع) ؛ خوردگی کم (مناطق خشک داخلی) → پوشش نازک (40-80 گرم در متر مربع).
با توجه به ریسک مؤلفه: اجزای پرخطر مانند شاسی/آستانه → پوشش ضخیم. پانل های بیرونی/اجزای ساختاری داخلی coating پوشش متوسط.
نوع پوشش ترکیبی: پوشش آلیاژ (روی-نیکل/روی-آهن) می تواند وزن را کاهش دهد. پوشش های روی خالص به وزن بیشتری نیاز دارد.
تعادل بین فرآیند و هزینه: از ضخامت بیش از حد که ممکن است بر پردازش/نقاشی تأثیر بگذارد ، خودداری کنید ، در حالی که حداقل نیازهای مقاومت به خوردگی را برای عمر طراحی نیز برآورده می کند.