1. چرا چرخش چند{1}}راهی مهمی برای کنترل ترک خوردن است؟
کاهش مقاومت در برابر تغییر شکل یک-گذر: توزیع کل تغییر شکل در گذرهای متعدد منجر به تغییر شکلهای کوچکتر در هر بار میشود که منجر به توزیع تدریجی تنش در ماده میشود و احتمال کمتری برای رسیدن به حد شکست آن را ایجاد میکند.
امکان تبلور مجدد میانی (برای برخی از مواد): در طول نورد یا بین عبور، مواد تحت کار سخت شدن قرار می گیرند. نورد چند پاس، همراه با بازپخت میانی، سخت شدن را از بین می برد، انعطاف پذیری را بازیابی می کند و برای دور بعدی نورد با تغییر شکل{2} بالا آماده می شود.
کنترل بهتر بر روی شکل نوار و توزیع تنش: با تنظیم تدریجی شکاف رول و کشش بر روی پاس های متعدد، صافی و یکنواختی تنش داخلی نوار را می توان با دقت بیشتری کنترل کرد و از تمرکز تنش موضعی که می تواند منجر به ترک خوردگی شود جلوگیری کرد.
بهبود ریزساختار و همگن شدن را افزایش میدهد: تغییر شکل تجمعی در چندین گذر منجر به دانههای ریزتر و یکنواختتر میشود که به بهبود خواص کلی مواد کمک میکند.
2. عیوب ذاتی در مواد چه تاثیری دارد؟
کیفیت متالورژیکی ضعیف: خلوص پایین فولاد مذاب، حاوی اجزای غیرفلزی (مانند اکسیدها و سولفیدها)-. این آخالهای سخت و شکننده مانند "زخمهای داخلی" در حین چرخش عمل میکنند و به راحتی به نقاط شروع ترک تبدیل میشوند.
جداسازی ترکیبی: توزیع نابرابر عناصری مانند کربن و منگنز در ناحیه مرکزی بیلت ریخته گری منجر به سختی موضعی بیش از حد بالا و انعطاف پذیری ضعیف می شود.
عیوب لبه: ترکهای لبه، سوراخها یا «لایهشدن» و ریز{0}}روی لبههای نوارهای نورد گرم{{1} به سرعت در طول نورد سرد تقویت میشوند.
3. عواقب طراحی فرآیند غیر منطقی چیست؟
توزیع نامناسب کاهش در هر پاس: به خصوص کاهش بیش از حد در پاس اول. اگر ماده ورودی (کویل نورد گرم) دارای یک لایه سخت شده یا ریزترک در سطح خود باشد، کاهش بیش از حد عبور اول باعث انتشار سریع آنها می شود. برای برخی از فولادهای با استحکام بالا که به بریدگیها حساس هستند، اولین کاهش پاس باید بهویژه ملایم باشد.
کنترل تنش نامناسب:
کشش بیش از حد: این باعث می شود که نوار تنش کششی زیادی را تحمل کند و در حین کاهش ضخامت، به ویژه در لبه ها، مستعد شکستگی شود.
نوسانات کشش یا ناپایداری: این باعث می شود که نوار در حین غلتش ارتعاش کند و استرس ضربه موضعی ایجاد کند.
روانکاری غلط نورد:
روغن کاری ناکافی یا عملکرد ضعیف روغن نورد منجر به افزایش ضریب اصطکاک بین رول ها و نوار، افزایش نیروی غلتشی، تغییر شکل ناهموار و خطر بالاتر ترک خوردگی می شود.
روانکاری ناهموار می تواند باعث چسبندگی موضعی رول یا گرمای بیش از حد شود و در نتیجه به سطح آسیب وارد شود.
وضعیت نامناسب رول: سایش ناهموار، سوراخ شدن یا پوسته شدن رول به طور مستقیم سطح نوار را خراشیده یا به طور دوره ای تحت تأثیر قرار می دهد.
بازپخت میانی ناکافی: برای محصولاتی که به نرخ کاهش کل زیادی نیاز دارند، اگر بازپخت میانی به موقع برای حذف سخت شدن کار انجام نشود، مواد بسیار شکننده می شوند و نورد بعدی ناگزیر منجر به ترک می شود.
4. عوامل عملیاتی و تجهیزاتی چه تأثیری خواهند داشت؟
عملیات ناپایدار نخ و چرخش دم{0}}می تواند باعث تا شدن موضعی یا خمش شدید نوار شود.
تراز ضعیف کویل منجر به ایجاد لبه های ناهموار در طول سیم پیچی نوار می شود و تنش برشی بین لایه ای قابل توجهی ایجاد می کند که ممکن است منجر به "ترک خوردن" یا "خرد شدن" لبه شود.
5. چگونه از ترک خوردن در نورد سرد چند-جلوگیری کنیم؟
**کنترل مواد خام:** ترکیب شیمیایی، تمیزی، کیفیت لبه، و خواص مکانیکی مواد نورد گرم ورودی را به شدت کنترل کنید.
**بهینه سازی روش های نورد:**
استراتژی "پاس اول ملایم، پاس های میانی پایدار" را اتخاذ کنید.
به طور علمی نرخ کاهش را برای هر پاس بر اساس ویژگی های عیار فولاد اختصاص دهید.
تنش های معقول و پایدار جلو و عقب را تنظیم کنید.
**اطمینان از رسانه فرآیند:** از روغن نورد با کارایی بالا- استفاده کنید و از عملکرد صحیح سیستم اسپری اطمینان حاصل کنید که روانکاری کافی و یکنواخت را ارائه می دهد.
**عملیات و تعمیر و نگهداری استاندارد:** به آرامی کار کنید، رول ها را به طور منظم بازرسی و آسیاب کنید و از دقت تراز تجهیزات اطمینان حاصل کنید.
** عملیات حرارتی لازم:** به شدت به فرآیند بازپخت میانی مورد نیاز فرآیند پایبند باشید تا مواد کاملاً نرم شوند.