1.چرا نمی توان مستقیما جوش داد؟
عدم تطابق نقطه ذوب
فولاد گالوانیزه: نقطه ذوب فولاد تقریباً 1500 درجه است، در حالی که نقطه ذوب پوشش روی روی سطح تقریباً 420 درجه و نقطه جوش تقریباً 907 درجه است.
آلیاژ آلومینیوم: نقطه ذوب تقریباً 660 درجه است.
Problem: When the heat input is sufficient to melt the steel (>1500 درجه)، آلیاژ آلومینیوم قبلا ذوب، تبخیر یا حتی سوخته شده است. با این حال، هنگامی که دما در محدوده قابل قبول برای آلیاژهای آلومینیوم (تقریباً 660 درجه) کنترل می شود، فولاد تا رسیدن به حالت مذاب فاصله دارد.
مسائل آلومینا
یک فیلم آلومینا متراکم با نقطه ذوب بسیار بالا (~2050 درجه) فوراً روی سطح آلیاژ آلومینیوم تشکیل می شود. این فیلم مانع از جریان و اتصال فلز مذاب می شود و باید قبل از جوشکاری (معمولاً توسط AC TIG یا خراش دادن مکانیکی) برداشته شود، اما فرآیند پیچیده است.
تبخیر و تخلخل روی
قبل از رسیدن به دمای ذوب فولاد، پوشش روی (نقطه جوش 907 درجه) می جوشد و تبخیر می شود و مقدار زیادی بخار روی تولید می کند. این بخارات روی به داخل حوضچه مذاب کشیده می شوند و پس از انجماد جوش منافذ متعددی را تشکیل می دهند که به شدت چگالی و استحکام جوش را تضعیف می کند.
در عین حال، روی تبخیر شده مشعل جوشکاری و الکترود تنگستن را آلوده میکند و بخارهای سمی اکسید روی سفید تولید میکند که خطر سلامتی قابلتوجهی برای اپراتورها دارد.
2. مراحل مربوط به اتصال مکانیکی چیست؟
پرچ کردن: اتصالات با استفاده از پرچ های کور یا پرچ های جامد انجام می شود. این فرآیند ساده، کم هزینه-و برای تولید خودکار مناسب است.
اتصالات پیچ: قابل جابجایی، مناسب برای سازه هایی که نیاز به تعمیر و نگهداری یا تنظیم دارند.
موارد احتیاط: خوردگی الکتروشیمیایی (خوردگی گاوانیز) باید در نظر گرفته شود. فولاد (به عنوان کاتد) و آلومینیوم (به عنوان آند) یک سلول گالوانیکی را در حضور یک الکترولیت (مانند هوای مرطوب) تشکیل می دهند که منجر به خوردگی تسریع آلیاژ آلومینیوم می شود. راه حل این است که از واشرهای عایق، حلقه های لاستیکی یا درزگیر برای جداسازی سطوح تماس استفاده کنید.
3. مزایا و معایب استفاده از چسب های ساختاری چیست؟
مزایا:
از مناطق تحت تأثیر گرما{0}}و مشکلات ترکیبات بین فلزی جلوگیری می کند.
به طور طبیعی دو فلز را جدا می کند و از خوردگی الکتروشیمیایی جلوگیری می کند.
خواص آب بندی و میرایی ارتعاش خوبی را ارائه می دهد.
معایب: به زمان پخت طولانی نیاز دارد، نیاز به تمیزی سطح بالایی دارد و به راحتی جدا نمی شود.
4. اقدامات احتیاطی برای تکنیک های جوشکاری خاص چیست؟
جوشکاری اغتشاشی اصطکاکی: این یک تکنیک اتصال حالت جامد است که از یک سر همزن چرخشی با سرعت بالا استفاده میکند تا از طریق اصطکاک گرما ایجاد کند، مواد را بدون ذوب شدن نرم کند و سپس از طریق هم زدن به یکدیگر متصل شود. این به طور موثر تشکیل ترکیبات بین فلزی را سرکوب می کند، اما تجهیزات گران هستند و الزامات مربوط به شکل قطعه کار و دسترسی را دارند.
جوشکاری انفجاری: این تکنیک از فشار بسیار زیاد ناشی از انفجار برای اتصال سطوح دو فلز استفاده می کند. عمدتاً برای تولید ورق های کامپوزیت استفاده می شود، نه برای اتصال در سایت.
لاف زدن:
آلومینیوم بالنده: با استفاده از فلز پرکننده مبتنی بر آلومینیوم{{0} (نقطه ذوب ~500-600 درجه)، گرما برای ذوب فولاد کافی نیست، اما می توان از طریق چسبندگی بین فلز پرکننده و آلومینیوم، و بین فلز پرکننده و لایه روی، پیوند ایجاد کرد. این روش به پوشش روی آسیب می رساند و استحکام محدودی دارد.
فولاد لاف زدن (مثلاً با فلز پرکننده مبتنی بر روی-): گرما آلیاژ آلومینیوم را ذوب می کند و آن را نامناسب می کند.
5. در کاربردهای تولید عملی، بر اساس الزامات عملکرد محصول، زمان چرخه تولید و هزینه چه مواردی باید اولویت بندی شوند؟
پرچ + درزگیر (اقتصادی و کارآمد)
پرچ کردن خود-(مناسب برای تخته های چند لایه)
چسباندن چسب (برای نیازهای بالای زیبایی شناسی و آب بندی)
چسب-کامپوزیت پرچین (برای نیازهای بسیار بالا به استحکام و قابلیت اطمینان)