س: هدف از فرآیند بازپخت در کویلهای نورد سرد- چیست؟
پاسخ: در طول نورد سرد، فلز تحت سخت شدن کار قرار می گیرد. بازپخت تنش داخلی را از بین می برد، سختی را کاهش می دهد و انعطاف پذیری را بازیابی می کند و نیازهای مهر زنی، خمش و سایر پردازش ها را برآورده می کند. روشهای معمول آنیل شامل بازپخت مداوم (CAPL) و بازپخت زنگ{2}}نوع است.
س: نمرات سطح کویلهای نورد سرد- (فولاد کربنی) چگونه طبقهبندی میشوند؟
A: استانداردهای JIS/GB معمولاً آنها را به شرح زیر طبقه بندی می کنند:
FB (درجه معمولی): برای شکل دهی ساده استفاده می شود، اجازه می دهد برای نقص سطح جزئی.
FC (درجه بالاتر): عیوب سطحی کمتر، مناسب برای مهر زنی عمومی.
FD (درجه بالاتر): سطح صاف، مناسب برای طراحی عمیق یا کاربردهایی که نیاز به زیبایی شناسی بالایی دارند.
س: وزن کویلهای نورد سرد-چگونه محاسبه میشود؟
A: وزن نظری (کیلوگرم)=ضخامت (میلی متر) × عرض (متر) × طول (متر) × چگالی (فولاد کربنی 7.85 گرم بر سانتی متر مکعب). وزن کویل باید بر اساس قطر/وزن واقعی سیم پیچ در هر متر، با استفاده از فرمول: وزن در هر متر (کیلوگرم بر متر)=ضخامت × عرض × 7.85 محاسبه شود.
س: در چه صنایعی می توان از کویل های نورد سرد- استفاده کرد؟
A: زمینه های کاربردی اصلی: ساخت خودرو (بدنه و قطعات داخلی)، لوازم خانگی (جنس یخچال/ماشین لباسشویی)، مهر زنی سخت افزاری، دکوراسیون ساختمان، الکترونیک، اتصالات لوله و غیره.
س: «تحمل» در کویلهای نورد سرد-به چه معناست؟
ج: تلرانس به انحراف مجاز در ضخامت، عرض و طول اشاره دارد. به عنوان مثال، تحمل ضخامت ± 0.02 میلی متر، تحمل عرض ± 1 میلی متر. دقت بالاتر به معنای تحمل کمتر، اما همچنین هزینه های بالاتر است.