1. در هنگام پذیرش پروژه های کویل گالوانیزه چه جنبه هایی از کیفیت ظاهری باید بررسی شود؟
A: بازرسی ظاهری عمدتاً شامل بررسی اینکه آیا لایه گالوانیزه پیوسته و یکنواخت است یا خیر، و نباید عیب جدی مانند آهن، لایه برداری، گره روی، آبکاری ناقص یا ترک وجود داشته باشد. در عین حال، مشاهده کنید که آیا خراش های آشکار، لکه های سیاه، زنگ سفید، شکوفه ناهموار روی یا تفاوت رنگ روی سطح وجود دارد یا خیر. اگر این عیوب از محدوده مجاز قرارداد یا استانداردها فراتر رود، پروژه باید فاقد صلاحیت تلقی شود.
2. چگونه ضخامت پوشش روی (یا وزن پوشش روی) بررسی می شود؟
پاسخ: در طول بازرسی، ضخامت (یا وزن) پوشش روی باید حداقل در سه مکان مختلف روی سیم پیچ (به عنوان مثال، ابتدا، وسط و انتهای) با توجه به مقدار اسمی توافق شده اندازه گیری شود. مقدار متوسط وزن پوشش روی اندازه گیری شده نباید کمتر از مقدار اسمی باشد و هیچ نقطه ای نباید کمتر از 90 درصد مقدار اسمی باشد. معمولاً از ضخامت سنج مغناطیسی استفاده می شود و نتایج باید مطابق با GB/T 2518 یا مشخصات قرارداد باشد.
3. شاخص های کلیدی برای پذیرش عملکرد مکانیکی چیست؟
A: شاخص های هسته شامل استحکام تسلیم، استحکام کششی، ازدیاد طول پس از شکست، و تست های خمشی در صورت لزوم است. در هنگام پذیرش، نمونه ها باید از سیم پیچ گالوانیزه بریده شوند و آزمایش های کششی در جهت استاندارد (معمولا جهت نورد) انجام شود. نتایج باید الزامات استاندارد مربوط به درجه مشخص شده در قرارداد را برآورده کند. به عنوان مثال، DX51D+Z مربوط به استحکام کمتر است، در حالی که S350GD+Z به استحکام بالا و شکل پذیری خوب نیاز دارد.
4. چسبندگی (یا کارایی) لایه گالوانیزه چگونه بررسی می شود؟
A: از طریق آزمایش خمش یا آزمایش ضربه بررسی می شود. آزمایش خمش شامل خم کردن ورق گالوانیزه 180 درجه دور یک سنبه با قطر مشخص و بررسی ترک یا پوسته شدن لایه روی در سطح خارجی ناحیه خم شده است. برای پروژههای با کیفیت-، هیچ لایهبرداری از لایه روی روی سطح خمیده مجاز نیست. فقط ترک های جزئی بدون نمایان شدن آهن مجاز است. برای پروژه هایی با نیازهای بالا، ممکن است آزمایش خمش یا حجامت مضاعف نیز انجام شود.
5. نکات کلیدی برای پذیرش دقت ابعاد (ضخامت، عرض، صافی) چیست؟
پاسخ: در هنگام پذیرش، ضخامت واقعی (شامل لایه روی) کویل گالوانیزه باید اندازه گیری شود. انحراف نباید از محدوده تحمل توافق شده در قرارداد تجاوز کند. به طور کلی، طبق GB/T 2518، انحراف ضخامت مجاز 0.03 ± تا 0.08 ± میلی متر است (بسته به ضخامت اسمی). انحراف عرض عموماً بین 0 تا +5 میلی متر کنترل می شود. صافی عمدتاً با مقدار کمبر، موج دار بودن یا ناهمواری (مانند ارتفاع تاب بر متر) نوار اندازه گیری می شود. برای پروژههایی که به برنامههای برش یا ردیابی نیاز دارند،{10}عدم مطابقت با استانداردهای صافی مستقیماً به بازده منجر میشود.